شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و شادابی زندگی است. بلبل که نماد شادی و عشق است، به عنوان مطرب و نوازنده مجلس چمن معرفی می‌شود و فضای شاداب و معطر باغ را به تصویر می‌کشد. کیمیاگری عشق و لذت از زندگی، جایی در میان زیبایی‌های طبیعی و بوی گل‌ها پیدا می‌شود. همچنین اشاره‌ای به لحظات شیرین و پرشور دوست داشتن و گرايش به زیبایی‌های دنیا دارد. شاعر به انسان‌هایی که از واقعیت‌ها غفلت می‌کنند، هشدار می‌دهد و در نهایت به عشق و اشتیاقی که در دل وجود دارد، می‌پردازد. این شعر با توصیفاتی زیبا و احساسی، حالت‌های مختلف عشق و زندگی را به تصویر می‌کشد.
بلبل خوش سرای شد مطرب مجلس چمنمطربه ی سرای شد بلبل باغ انجمن
هوش مصنوعی: بلبل با طراوت و شیرینزبان، در مجلس گل‌ها آهنگ میزند و به نوعی، خوشنوایی باغ و علاقهمندانش را به اشتراک میگذارد.
خادم عیشخانه کو تا بکشد چراغ رازانک زبانه می زند شمع زمرّدین لگن
هوش مصنوعی: کسی که مسئول کارهای جشن و شادی است کجاست تا چراغ را روشن کند، زیرا شمعی که از زمرّد ساخته شده، در حال سوختن است و روشنایی میافزاید.
ساقی دلنواز گو داد صبوحیان بدهمطرب نغمه سازگو راه معاشران بزن
هوش مصنوعی: ای ساقی دلنواز، باده صبحگاهی را به ما بده و ای نوازنده، آهنگ خوشی را بساز. برو و با خروش خود، مسیر زندگی را به ما نشان بده.
هر سحری که نسترن پرده ز رخ برافکندباد صبا ببوی گل رو بچمن نهد چو من
هوش مصنوعی: هر بار که نسترن پرده زیبایی خود را کنار میزند، باد صبا بوی گل را به سمت باغ میبرد، همانطور که من هم به آنجا میروم.
نیست مرا بجز بدن یک سر موی در میاننیست ترا بجز میان یک سر موی بر بدن
هوش مصنوعی: من جز بدنی که تنها یک تار مو در آن وجود دارد، هیچ ندارم و تو نیز جز میانهای که تنها یک تار مو بر بدنت دارد، چیزی نداری.
ای چو تن منت میان بلکه در آن میان گمانوی چو دل منت دهان بلکه در آن دهان سخن
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند تن منی، در این میان گمان نکن که فقط تو موجودیتی جدای از من هستی. تو همچون دلی هستی که در دهان من سخن میگوید، و این سخن نه تنها از دهان که از عمق وجود من برمیآید.
هیچ ندید هر که او هیچ ندید از آن میانهیچ نگفت هر که او هیچ نگفت از آن دهن
هوش مصنوعی: هیچ کس چیزی را نمیبیند، اگر خودش چیزی نبیند. و کسی چیزی نمیگوید، اگر از هیچ چیزی سخن گفته نشود.
روز جزا چو از لحد بر عرصاتم آورندخون جگر فرو چکد گر بفشاریم کفن
هوش مصنوعی: وقتی که روز محشر مرا از قبر بیرون بیاورند، اگر بفشارم کفنم، اشک و خون دلم بر زمین میریزد.
مرغ ببوی نسترن واله و مست می شودخواجو از آنک سنبلش بوی دهد بنسترن
هوش مصنوعی: پرندهای که بوی نسترن را میشنود، سرمست و شگفتزده می‌شود، زیرا عطر سنبلش به نسترن میپیوندد و تأثیر شگرفی میگذارد.