شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی معشوقش اشاره دارد که مانند قند مصری است. او از عشق خود به معشوقش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که دلش به خاطر زلف‌های معشوق به آرامش رسیده، اما این عشق او را در دامی از اشتیاق گرفتار کرده است. به طور کل، شعر حال و هوای عاشقانه و دلتنگی را منتقل می‌کند.
ای ریخته قند مصری از شکّر لبو افتاده خور از مهر تو در چنبر تب
هوش مصنوعی: ای که مانند قند مصری، از لبهای تو شیرینی میریزد و عشق تو مرا به شدت آشفته کرده است.
دل در سر زلف تو از آن کرد قرارکارام بگیرد همه کس در سر شب
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زلف‌های تو آرامش پیدا کرده است، و همه کس در این هنگام شب فعالیتهای خود را شروع می‌کند.