تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۱

ای از می لعلت شده جان مست و خراباز جام عقیقین فکن آن لعل مذاب
با همنفسی حاصل اوقات عزیزاین یک دو نفس که می توانی دریاب