شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبا و دلنشین بودن چهره محبوبش اشاره دارد که مانند گل در حال شکفتن است و از زیبایی او شکر و شیرینی می‌چکد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که اگر محبوبش در حال خواب است، نباید او را سرزنش کرد، زیرا این وضعیت به دلیل بخت بد اوست.
آنکو ز عقیقش آب شکّر رفتستبر سرو سهی رخش چو گل بشکفتست
هوش مصنوعی: آن کسی که از عقیقش شیرهای شیرین جاری شده است، بر قامت زیبا و لحن خوشش مانند گل شکفته شده است.
گر زانک بخفت هیچ عیبش مکنیدآن بخت بدمنست از آنرو خفتست
هوش مصنوعی: اگر کسی خوابش برد، هیچ عیبی به او نگیرید؛ چون بخت او بد است و به همین خاطر خوابش برده است.