شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر در گفت و گو با معشوقه‌اش، از او سوالاتی می‌کند و به زیبایی‌ها و جذابیت‌هایش اشاره می‌کند. او از طعم شیرینی لبانش و زیبایی موهایش می‌پرسد و معشوقه در پاسخ به او سکوت می‌کند و از خندیدن او نیز پرهیز می‌کند. این گفتگوها نشان‌دهنده عشق و جذابیت میان آن‌هاست.
گفتم که چه ریزدت زلب گفت که قندگفتم که چه خیزدت ز مو گفت کمند
هوش مصنوعی: گفتم چرا لبهایت اینقدر زیباست، او پاسخ داد که چون همچون قند شیرین است. گفتم چرا موی کنارت اینقدر دلفریب است، او گفت چون همچون کمند من را میگیرد.
گفتم که بفرما سخنی گفت خموشگفتم بشکر خنده درآ گفت مخند
هوش مصنوعی: گفتم که صحبت کن، او ساکت ماند. وقتی از او خواستم که لبخند بزند، گفت که خنده نکند.