تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۰۷

آن جام که جرعه ئیش جانی ارزدوان لعل که پاره ئیش کانی ارزد
جا نیست کزو دمی جهانی ارزدو ابیست کزو نمی روانی ارزد