تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۳۶

یارم چو مقیم دل پر خون آیددر چشم پرآبم دگری چون آید
آهوم ز میان جان برون خواهد شدتا جان ز میان آه بیرون آید