شمارهٔ ۱۵۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تشبیه آنزلف (مو) اشاره می‌کند که مانند سنبل (گل) بر ارغوان (رنگی خاص) می‌پیچد. این پیچیدگی ناشی از غم و اندوهی است که بر او تحمیل می‌شود و او را نسبت به خود و شرایطش دچار اضطراب و پیچیدگی می‌کند. خلاصه اینکه، غم و ناراحتی باعث می‌شود که انسان به سمتی بغلتد و در خود فرو برود.
آنزلف مسلسل که چنان می پیچدچون سنبل تر بر ارغوان می پیچد
هوش مصنوعی: موهای بلند و پیچ در پیچ او به زیبایی و لطافتی شبیه گل سنبل بر روی درخت ارغوان می‌پیچد.
زانرو که بمار می کنندش نسبتبر خویشتن از غصّه ی آن می پیچد
هوش مصنوعی: به همین خاطر که او را نسبت به خودش میزنند و مورد بیمهری قرار میدهند، از غم و اندوه آن دچار پیچیدگی و ناراحتی می‌شود.