شمارهٔ ۲۴۰
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر به بلبل خوش نغمه‌ای اشاره می‌کند که سخن می‌گوید و هنرهای مختلف را با آن به نمایش می‌گذارد. او بر این باور است که سخن نوعی آیت و نشانه از عالم غیب است که در شان بلبل و سخن قرار دارد. در واقع، شاعر با این توصیف‌ها بر اهمیت و زیبایی سخن و هنر تأکید می‌کند.
ای بلبل خوش نغمهٔ بستان سخندر باغ هنر هزار دستان سخن
هوش مصنوعی: ای بلبل زیبا که در باغ هنر میخوانی، در این مکان هزاران هنر و سخن نهفته است.
آری سخن آیتیست از عالم غیبدر شأن تو نازل و تو در شأن سخن
هوش مصنوعی: بله، این صحبت نشانهای از عالم غیب است که در مورد تو نازل شده و تو هم در خور این گفتار هستی.