شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مقدس بودن کعبه و نهر زمزم اشاره می‌کند و آن را نماد محوریت و اهمیت در عالم می‌داند. او همچنین با ذکر آدم و عیسی، به جایگاه والای معانی و روحانیت در وجود شخصی اشاره می‌کند که کعبه و زمزم در او جمع شده‌اند. به طور خلاصه، این شعر بر اهمیت و جایگاه معنوی و روحانی انسان در جهان تأکید دارد.
تو کعبه قدسی و روان زمزم توتو قبله عالمی و دل عالم تو
هوش مصنوعی: تو مانند کعبهای مقدس هستی و همانند آب زلال زمزم، روح و جان را سیراب میکنی. تو قبله و نقطه توجه جهانیان هستی و دلهای همه به سمت تو میتپد.
گر آدم و عیسی دم از آن دم زده اندتو آدم این دمی و عیسی دم تو
هوش مصنوعی: اگر آدم و عیسی از آن دم و صدای خاص حرف زدهاند، تو همان آدمی هستی که این صدا را در خودت داری و عیسی هم همان صدای تو را دارد.