شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اشتیاق و حسرت شاعر نسبت به میکده و بزم محبوبش است. او از اینکه نتوانسته در آنجا حضور داشته باشد و از نوشیدن شراب لذت ببرد، دچار درد و افسوس است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی حضور نصفه و نیمه‌اش هم در آن بزم برایش آرزوست. در واقع، این ابیات احساس تنهایی و longing برای عشق و شادی را به تصویر می‌کشند.
در میکده گرنه پای بند میمیمحروم ز خاک آستانت کیمی
هوش مصنوعی: اگر در میخانه باشم و نتوانم به می دسترسی پیدا کنم، چه کسی میتواند از خاک آستان تو بهرهمند شود؟
در بزم تو نی نواخت می یابد و مندر حسرت آنکه کاشکی من نیمی
هوش مصنوعی: در میخانهی تو نی ساز میزند و من در حسرت هستم که ای کاش من هم میتوانستم به اندازهی نصف آن، از این خوشی بهرهمند شوم.