شمارهٔ ۳۰

هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و معرفت نسبت به معشوق و عالم رندانه می‌پردازد. شاعر به دنبال مکان «خرابات»، جایی که رندان و قلندرها تجمع می‌کنند، است و به تمسک به آنها اشاره دارد. او می‌گوید که بودن در کنار افرادی که صفات نیکو دارند، انسان را به اوج می‌برد. شاعر همچنین به این نکته می‌پردازد که درک واقعی از صفات خداوند فقط در دل انسان و در آینه جان او مشهود است و نمی‌توان آن را تنها در قالب ظاهری بیان کرد. در نهایت، او به عشق و نیاز به محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که درخواست از غیر محبوب، بی‌معناست. در پایان، شاعر به زیبایی و نزدیکی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که جدایی از او هرگز نمی‌تواند واقعی باشد.