شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با اظهار longing (اشتیاق و آرزو) به زیبایی‌ها و لذایذ زندگی اشاره می‌کند. او به انتظار می‌نشیند تا آن معشوق یا نور زندگی‌اش به او برسد و از این انتظار، دلش به شدت می‌سوزد. شاعر آرزو دارد که با هر نفسی که می‌کشد، بویی از عشق و زیبایی به مشامش برسد.
یا رب کی آن چشم و چراغم برسد؟وآن سرو خرامنده به باغم برسد؟
هوش مصنوعی: خدایا، کی آن زمان خواهد رسید که محبوب و روشنیبخشم به سوی من بیاید و با ناز و elegance خود در باغم قدم بگذارد؟
هر دم که بر آرم از جگر آهی گرمبوی دل بریان به دماغم برسد
هوش مصنوعی: هر بار که از عمق دل، آهی پرمایه برمیآورم، بویی از عشق و حرارت دلم به مشامم میرسد.