شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: غزل درباره عشق و درد فراق صحبت می‌کند. شاعر به معشوق می‌گوید که از نداشتن سر و پا بی‌غم است، چون عشق و ناله عاشقان او را شاد می‌کند. حتی اگر کسی به زمین بیفتد و از عشق ناامید شود، باز هم از دیدن چهره محبوب ناراحت نیست، زیرا این عشق برای او ارزشمندتر از هر چیز دیگری است.
جانا ز من بی سر و بی پات چه غم؟وز نالهٔ عاشقان شیدات چه غم؟
هوش مصنوعی: عزیزم، چرا نگران بیپایی و بیسری من هستی؟ و از گریههای عاشقان دیوانه هم چرا غصه میخوری؟
در پای مران پیاده کز دست افتادگر بر رخ او نهی رخ از مات چه غم؟
هوش مصنوعی: اگر کسی از پا بیفتد و نتواند ادامه دهد، اگر بر چهرهاش نگاه کنی و دلتنگ شوی، چه غم دارد؟