شمارهٔ ۹۵
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر از خوابِ زیر تاثیر نگاه معشوقهاش سخن میگوید. او بیان میکند که عشق و دلباختگیاش مانند آتش، احساس آرامش را از او گرفته و او را به گریه وا داشته است. در پایان، امیدوار است که با این اشک و خاک، به نوعی آرامشی به دست آورد.
بر دست خیال چشم مستت خوابماز آتش سودای تو رفتست آبم
هوش مصنوعی: در دست خیال تو و نگاه شیفتهات، خوابم از شدت اشتیاق به تو تبخیر شده و حالا مانند آبی که در آتش بخار میشود، ناپدید شده است.
زین پس من و آب دیده و خاک درتباشد که گشادی بود از این بابم
هوش مصنوعی: از این به بعد من و اشک و خاک درب تو خواهیم بود، چون از این طریق آسایش پیدا کردهام.