بخش ۱۲۶ - دیدن پری‌دخت، ابرها و ترسیدن و زاری کردن و سخن گفتن ابرها با او و بند کردن رضوان را
هوش مصنوعی: این متن به توصیف دیو و پری دخت می‌پردازد. دیو به شکل خوفناک و جاه‌طلبی به تصویر کشیده شده است که از قدرت و سلطه‌اش بر جهان و دیگران می‌گوید. او از پری دخت می‌خواهد که از غم خود بگوید و حسرتش را به نمایش بگذارد. پری دخت، تحت فشار دیو و غم و هجران، به درگاه خدا شکایت می‌کند و از ظلمی که بر او می‌رود گله می‌کند. داستان به توصیف دیوانی می‌پردازد که به دنبال پری دخت آمده‌اند تا بر او تسلط یابند و بزم و شادی برپا کنند. داستان به نکته‌های ظلم و رنجی که شخصیت‌ها در زندگی‌شان کشیده‌اند اشاره دارد و به تضاد بین قدرت دیو و ضعف پری دخت در برابر او می‌پردازد.
به صورت چو آدم به تن نره دیوکه از بیم او دیو بد در غریو
هوش مصنوعی: به صورت انسان و با اخلاق نیکو، اما در درونش دیو و راستی وجود دارد که به خاطر ترس از آن دیو، دیگران از او دوری میکنند.
به پیکر به مانند? ژنده پیلهمه پیکرش تیره مانند نیل
هوش مصنوعی: پیکر او مانند جسد یک فیل کهنه و فرسوده است و تمام بدنش تاریک و تیره همچون رنگ نیل است.
دو دندان پیشش بسان گرازازو سنگ و سندان بد اندر گداز
هوش مصنوعی: دو دندان او همچون دندانهای گراز است و در برابر سنگ و سندان، به شدت در زحمت و درد هستند.
پری‌دخت چو دید بر اهریمنشگفتی فرو ماند و لرزان بدن
هوش مصنوعی: وقتی پری‌دخت اهریمن را دید، به شدت متعجب و ترسیده شد و بدنش به لرزه افتاد.
ز کردار گردون پر مکر و ریوز بخت بد و پیکر نره دیو
هوش مصنوعی: از رفتار آسمان که پر از نیرنگ و فریب است، و از سرنوشت شوم و بدی که به انسان میرسد، تار و پود وجودش به مانند جسم دیوی نارس است.
بنالید بر داور داورانکه ای پاک دادار نام‌آوران
هوش مصنوعی: به داور بزرگ و پاک ناله کنید، او که نام آوران را میشناسد و به عدالت میرسد.
چو کردم به گیتی ز هر نیک و بدکه چندین ستم بر تن من رسد
هوش مصنوعی: وقتی که در این دنیا با هر خوبی و بدی روبرو میشوم، احساس میکنم که چقدر ظلم و سختی بر من میآید.
گهی زنده در گور تاریک چاهگهی تن به دست بلای سیاه
هوش مصنوعی: شخص گاهی در وضعیت بسیار بد و ناامید کنندهای قرار میگیرد، مانند زنده ماندن در یک گور تاریک یا در مواجهه با مشکلات و بلاهای بزرگ که تمام وجودش را در بر میگیرد. این تغییرات نشاندهنده ناپایداری و دشواریهای زندگی است.
گهی دل گرفتار هجران شدهگهی جان پر از درد و درمان شده
هوش مصنوعی: گاهی دل در غم دوری گرفتار میشود و گاهی جان پر از درد و آلام میگردد.
ندانم چرا تلخ کامم به دهرز شیرینی بخت کامم چو زهر
هوش مصنوعی: نمیدانم چرا زندگیام تلخ و ناگوار شده، در حالی که قبلاً خوشبختی و شیرینی را تجربه کردهام، حالا آن خوشبختی مثل زهر به تلخی تبدیل شده است.
مرا کاش مادر به گیتی نزادوگر زاد دردم به بادی بداد
هوش مصنوعی: ای کاش مادرم هرگز من را به دنیا نمیآورد، و اگر هم زاییده بود، درد و رنجی که دارم را به من نمیداد.
همی گفت و بارید خونین سرشکدر آن درد پیدا نبودی پزشک
هوش مصنوعی: او مدام صحبت میکرد و اشکهایش مثل خون میریخت، اما در آن درد، هیچ پزشک و درمانگری وجود نداشت.
که ناگه بدو گفت دیو ای صنمچه داری دل و جان خود را به غم
هوش مصنوعی: ناگهان دیو به او گفت: ای معشوق، چرا جان و دل خود را در غم سپری میکنی؟
چه دانی به گیتی که من کیستمدرین آمدن از پی چیستم
هوش مصنوعی: تو نمیدانی در این دنیا من کی هستم و هدفم از آمدنم به اینجا چیست.
منم شاه دیوان روی زمینمنم صاحب تاج و تخت و نگین
هوش مصنوعی: من در این دنیا مانند شاهی هستم که در نظر همه بزرگ و با ارزش میآیم. من صاحب قدرت و مقام و ثروت هستم.
هزاران هزارم بود لشکریچو از دیو و جادو و جن و پری
هوش مصنوعی: بسیاری از نیروها و موجودات هولناک و جادویی بر سر راه بودند.
شده در جهان نام من ابرهاز چنگال من کس نیابد رها
هوش مصنوعی: در دنیا نام من مانند ابرهاست و هیچکس از چنگال من آزاد نمیشود.
بگردم جهان را بگیرم همهشبانم من و نره دیوان رمه
هوش مصنوعی: من دنیا را جستوجو میکنم و تلاش میکنم تا همه چیز را بدست آورم، من چوپانی هستم که در کنار گوسفندانی که به آنها مراقبت میکنم، زندگی میکنم.
هر آن چیز خواهی بیارم برتز یاقوت افسر نهم بر سرت
هوش مصنوعی: هر چیزی که بخواهی برایت میآورم، حتی تاجی از یاقوت را بر سرت میگذارم.
یکی شهر دارم زرنداب نامدر آنجا مرا تخت و آرام و کام
هوش مصنوعی: من در شهر زرنداب زندگی میکنم که در آنجا دارای تخت، آرامش و خوشی هستم.
ولیکن نشستم به کوه فناستز سقلاب تا مرز مغرب مراست
هوش مصنوعی: اما من در کوه بیپایانی نشستهام که از سرزمین اسلاو تا مرز مغرب را در بر میگیرد.
بگفت و به رضوان همی بنگریدبپیچید از آن خشم و دم درکشید
هوش مصنوعی: او سخن گفت و به بهشت نگاه کرد، از آن خشم دور شد و نفس عمیق کشید.
بدو گفت از من گریزان شدیبه کامم همه زهر ریزان شدی
هوش مصنوعی: او گفت که تو از من دوری کردهای و این عمل تو به کام من همه چیز را تلخ و زهرآلود کرده است.
تو را باز چون آوریدم به چنگگرفتار گشتی به کام نهنگ
هوش مصنوعی: زمانی که تو را به دام انداختم، در نهایت گرفتار و در کام هیولایی بزرگ شدم.
بگفت و به گیسوش بربست سختدرآویخت او را به شاخ درخت
هوش مصنوعی: او با صدای بلند گفت و با شدت موهایش را گرفت و او را به شاخه درختی کشاند.
پری‌دخت چون کار از آن گونه دیدبلرزید بر خویشتن همچو بید
هوش مصنوعی: دختر پری، وقتی آن صحنه را دید، از ترس مانند بید به لرزه افتاد.
بنالید بر داور دادخواهکه ای پاک یزدان کیهان خدا
هوش مصنوعی: ای پروردگار پاک و خالق آسمانها، به فریاد ما رسیدگی کن و حق ما را بده.
من و ابرها از کجا تا کجاتنم را ازین اژدها ده رها
هوش مصنوعی: من و ابرها از کجا تا کجا؟ بدنم را از آن اژدها رها کن.
که از فرقت یار و از مرگ خویشبسی گشته‌ام در جهان سینه ریش
هوش مصنوعی: از جدایی معشوق و مرگ خود، در این دنیا به شدت دلم درد می‌کند و دلbroken شدهام.
ندارم دگر طاقت بار غمکه فریاد ازین روزگار ستم
هوش مصنوعی: من دیگر تحمل بار غم را ندارم و از این دوران پر از ظلم و ستم فریاد میزنم.
رسیدند دیوان گروه‌ها گروهگه کیتی شد از پای ایشان ستوه
هوش مصنوعی: گروههای زیادی آمدند و کمکم بهتدریج زمین از وزن آنها سنگین شد و خسته شد.
نشستند و بزم می‌آراستندبه روی پری‌دخت می‌خواستند
هوش مصنوعی: آنها دور هم جمع شدند و مجالس شادی برپا کردند تا به چهرهی زیبای دختر پریچهره بنگرند.
چنین گفت گوینده داستانز کردار سام یل سیستان
هوش مصنوعی: گوینده داستان درباره کارهای سام یل سیستان چنین سخن می‌گوید.
که آمد سوی چشمه لاجوردچکان جزع بر روی یاقوت زرد
هوش مصنوعی: یک شخص به سمت چشمهای با آب لاجوردی رنگ می‌رود و از روی یاقوت زرد، آب جریان دارد.
سراسیمه هر سو چو دیوانگانشده دور از خوی فرزانگان
هوش مصنوعی: همه جا به حالت آشفته و دیوانهوار در حال حرکتاند و از ماهیت عاقلانه خود دور شدهاند.