غزل شمارهٔ ۲۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و شیدایی نسبت به معشوق سخن می‌گوید و به توصیف زیبایی‌ها و جذبه‌های او می‌پردازد. نشان می‌دهد که دلش همیشه در انتظار وصال معشوق است و به رغم درد و رنج عشق، در غم او قانع است و حتی شاد به دلیل این عشق می‌باشد. او احساس ناامیدی و نیاز به زیبایی معشوق را بیان می‌کند و از ناز و ظرافت او سخن می‌گوید که دل‌های بسیاری را خسته کرده است. شاعر به عشقش و ناتوانی در فراموش کردن او اشاره می‌کند و می‌خواهد به معشوق بگوید که چقدر این عشق برای او دشوار و پرچالش است.
ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال توهوش و روان بی‌دلان سوختهٔ جلال تو
هوش مصنوعی: ای دل و جان، عاشقان به زیبایی تو شیدهاند و کسانی که بدون عشق تو هستند، در آتش جلال و عظمت تو سوختهاند.
کام دل شکستگان دیدن توست هر زمانراحت جان خستگان یافتن وصال تو
هوش مصنوعی: دل شکستگان همیشه آرزوی دیدن تو را دارند و خستگان در زندگی، آرامش را در وصال تو مییابند.
دست تهی به درگهت آمده‌ام امیدوارروی نهاده بر درت منتظر نوال تو
هوش مصنوعی: با دلی پر امید و دستی خالی به درگاه تو آمده‌ام و انتظار میکشم که نوازش و توجه تو به من برسد.
خود به دو چشم من شبی خواب گذر نمی‌کندورنه به خواب دیدمی، بو که شبی وصال تو
هوش مصنوعی: من به خواب نمیروم و خواب تو را نمیبینم، وگرنه اگر خواب میدیدم، حتماً شبی را که به تو رسیدم تجربه میکردم.
من به غم تو قانعم، شاد به درد تو، از آنکچیره بود به خون من دولت اتصال تو
هوش مصنوعی: من از غم تو راضی هستم و از درد تو خوشحالم، چرا که ارتباط تو با من بر همه چیز غلبه دارد و برای من ارزشمند است.
تو به جمال شادمان، بی‌خبر از غمم دریغ!من شده پایمال غم، از غم گوشمال تو
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و شادیات بی‌خبر از درد و غمهای من هستی! در حالی که من تحت تأثیر غمهای تو، خودم را زیر بار درد پیدا کردهام.
ناز ز حد بدر مبر، باز نگر که: در خور استناز تو را نیاز من، چشم مرا جمال تو
هوش مصنوعی: ناز و کرشمهات را بیش از حد ادامه نده، دوباره خوب بنگر که زیبایی تو سزاوار توجه و تمایل من است، و چشمانم همواره به تماشای جمال توست.
بسکه کشید ناز تو، مرد عراقی، ای دریغ!چند کشد، تو خود بگو، خسته دلی دلال تو؟
هوش مصنوعی: به خاطر ناز و عشوههای تو، مرد عراقی به شدت تحت تاثیر قرار گرفته است. افسوس که چقدر باید تحمل کند و خسته شود تا دل تو را به دست آورد. خودت بگو، آیا ارزشش را دارد؟