قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که وارد شود تا او و دیگران بتوانند از خود کاسته و به مستی و خوشی بپردازند. او خواهان فراموشی خود و دنیای بیرونی است و می‌خواهد از بند‌های محدودکننده رها شود. با استفاده از نمادهایی مانند خیمه هفت آسمان و جام کیخسرو، شاعر به دنبال دستیابی به عشق و وصال یار است. همچنین، او بر اهمیت وفا و احترام به معشوق تأکید می‌کند و با بجا آوردن اعمالی چون بوسیدن خاک درگاه یار، ارزش و مقام او را بالا می‌برد. در نهایت، شاعر خواستار آتش عشق و نیاز به وصال است و به نیایش و احترام به معشوق می‌پردازد.
می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیمکار خود چون زلف خوبان در هم و برهم زنیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و می را بیاور تا خود را فراموش کنیم و به همین خاطر، کارهای خود را مانند زلفهای زیبا درهم و برهم کنیم.
از سر مستی همه دریای هستی بر کشیمفارغ آییم از خود و هر دو جهان را کم زنیم
هوش مصنوعی: در حالتی از نشئگی، همه چیز را در خود جمع کنیم و از دغدغههای خود و دنیای بیرون آزاد شویم.
بگسلیم از هم طناب خیمهٔ هفت آسمانخیمهٔ همت ورای نیلگون طارم زنیم
هوش مصنوعی: ما از هم جدا میشویم تا بند‌های آسمان را پاره کنیم و با ارادهای قوی، بالاتر از آبی آسمان، برپا کنیم.
لایق میدان ما چون نیست نه گوی فلکشاید ار چوگان زلف یار خم در خم زنیم
هوش مصنوعی: در میدان عشق، هیچکس به پای ما نمیرسد، شاید اگر موهای معشوق را به شکل زیبا و خمیده بیاراییم، بازی گوی و چوگان جذابتر شود.
جام کیخسرو به کف داریم پس شاید که مادم به دم در بزم وصل یار جام جم زنیم
هوش مصنوعی: ما جام کیخسرو را در دست داریم، بنابراین شاید بتوانیم هر لحظه در مهمانی وصال یار، جام جم را پر کنیم.
چون درآید از در او، در پایش اندازیم سردست در زلف درازش گاه‌گاهی هم زنیم
هوش مصنوعی: وقتی او وارد شود، ما سر خود را به نشانه احترام به پایش میگذاریم و گاهی نیز دست خود را در میان زلفهای بلندش میزنیم.
خاک روییم از سر کویش به جاروب وفاور بماند گردکی، از دیده او را نم زنیم
هوش مصنوعی: ما از خاک در و دیوار کوی تو، با وفاداری و محبت، جارو میزنیم و حتی یک ذره غبار برنمیداریم تا هیچ نشانی از آن در چشم ما نماند.
پای چون روح‌القدس بر دیدهٔ صورت نهیمآتشی از سوز دل در سنگر آدم زنیم
هوش مصنوعی: اگر پای خود را مانند روح‌القدس بر چشمان خود قرار دهیم، آتشی از سوز دل در قلب انسان ایجاد کنیم.
خرمن هستی به باد بی‌نیازی در دهیمدست در فتراک صاحب همت اعظم زنیم
هوش مصنوعی: با بی‌نیازی و عدم وابستگی، داراییها و هستیامان را در دامن یک هدف بزرگ و والا قرار میدهیم. در این مسیر، به دنبال فردی با اراده و همت بلند میگردیم که بتواند ما را به تحقق این اهداف یاری دهد.
شیخ ربانی بهاء الحق والدین آنکه مابوسه بر خاک درش چون قدسیان هر دم زنیم
هوش مصنوعی: شیخ ربانی، بهاء الحق والدین، شخصی است که ما هر لحظه به نشانه احترام و عشق، بر خاک درگاهش بوسه میزنیم؛ همانند فرشتگان.