رباعی شمارهٔ ۵
هوش مصنوعی: شاعر از عشق و غم ناشی از آن سخن میگوید. او اشاره دارد که عشق معشوق باعث شده دلش درگیر غصه و نگرانی شود، هرچند که معشوق از آسیب دیگران دور است، اما در خیالش همیشه نزدیک او است.
سودای تو کرد لاابالی دل راعشق تو فزود غصه حالی دل را
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده دل بیپروا شود و غم و درد آن را بیشتر کرده است.
هر چند ز چشم زخم دوری، ای بینایینزدیک منی چو در خیال دل را
هوش مصنوعی: هرچند که از آسیبها و بدخواهیها سالمی، اما تو نزدیکترین بینایی به من هستی، مانند تصوری که در دل دارم.