رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از غم عشق صحبت میکند و بیان میکند که چشمانش از اندوه پر اشک است. او آماده است جانش را به خاطر عشق معشوق فدای کند، اما از دوستی معشوق محروم شده و این موضوع بر دلش سنگینی میکند.
چشمم ز غم عشق تو خون باران استجان در سر کارت کنم، این بار آن است
هوش مصنوعی: چشمم از غم عشق تو پر از اشک است و روح من در آرزوی تو در تلاطمی است که این بار تو را به دست میآورم.
از دوستی تو بر دلم باری نیستمحروم شدم ز خدمتت، بار آن است
هوش مصنوعی: دوستیات بر قلبم سنگینی نمیکند، اما از خدمت به تو محروم شدهام و این برایم سنگین است.