رباعی شمارهٔ ۶۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلبستگی به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که عاشقان به کوی معشوق می‌آیند و احساسات شدید خود را ابراز می‌کنند. در حالی که او به درگاه معشوق وفادار مانده، دیگران مانند باد به سرعت می‌آیند و می‌روند. شاعر تأکید می‌کند که او در عشق خود ثابت قدم است، در حالی که دیگران زودگذر هستند.
در کوی تو عاشقان درآیند و روندخون جگر از دیده گشایند و روند
هوش مصنوعی: در مسیر تو، عاشقان به آمد و شد هستند و اشکهایشان چون خون دل از چشمانشان بیرون میآید و به راه خود ادامه میدهند.
ما بر در تو چو خاک ماندیم مقیمورنه دگران چو باد آیند و روند
هوش مصنوعی: ما در درگاه تو مانند خاک ثابت و پایدار ماندهایم، در حالی که دیگران مثل باد می‌آیند و می‌روند.