رباعی شمارهٔ ۶۹
هوش مصنوعی: این شعر بیان میکند که دل و جان انسان تنها به چیزهای زیبا و دلنشین سپرده میشوند. دل فقط به زلفهای زیبا و جان تنها به لبهای خوشرنگ و دلنشین داده میشوند. در حضور معشوق، اگر کسی عاشق نباشد، نباید به او توجه کرد.
دل جز به دو زلف مشکبارش ندهندجان جز به دو لعل آبدارش ندهند
هوش مصنوعی: دل هیچ چیز جز به زلفهای مشکی او نمیدهد و جان هم هیچ چیز جز به لبهای سرخ و آبدار او نمیبخشد.
در بارگه وصل، جلالش میگفت:این سر که نه عاشق است بارش ندهند
هوش مصنوعی: در لحظه وصل، زیبایی او میگفت: این سَر که عاشق نیست، نباید تحت فشار عشق قرار گیرد.