بخش ۵ - در نعت خلفای راشدین
هوش مصنوعی: این شعر درباره چهار یار پیامبر (ص)، یعنی ابوبکر، عمر، عثمان و علی (ع)، صحبت میکند که همگی در مقام تحسین و احترام قرار دارند. شاعر به فضولی و نادانی افرادی که در مورد این خلفا نظر میدهند، انتقاد میکند و به آنها یادآوری میکند که باید از قضاوتهای ناامیدکننده پرهیز کنند. او تاکید میکند که تنها نیکنامان باید رفیق پیامبر (ص) باشند و درباره اهمیت و مصالح کارها با دقت بیشتری فکر کنند. در نهایت، شاعر به مقام و جایگاه والای این یاران اشاره میکند و به زیباییهای وجود آنها میپردازد.
چار یارش، که مرشد دینندهمه اندر مقام تحسینند
هوش مصنوعی: چهار یار او که راهنمای دین هستند، همه در جایگاه ستایش و تحسین قرار دارند.
دوستان پیمبرند همهخلفای مطهرند همه
هوش مصنوعی: تمامی دوستان پیامبر، جانشینان پاک و معصوم او هستند.
ای فضولی، چرا ز نادانییار اینی و دشمن آنی؟
هوش مصنوعی: ای فضولی، چرا به خاطر نادانیات، دوست را دشمن میپنداری و دشمن را دوست؟
دو هوایی اگر نورزی بهسه طلاق خیال فاسد ده
هوش مصنوعی: اگر در دو حال مختلف و ناپایدار قرار بگیری، بهتر است که به افکار بیاساس خود پایان دهی و آنها را رها کنی.
تو چه دانی درین میانه چه بود ؟کین چرا پیش ازان خلیفه نبود ؟
هوش مصنوعی: تو چه میدانی در این ماجرا چه گذشته است؟ چرا هیچیک از خلیفهها قبل از این موضوع وجود نداشتند؟
تو چه دانی مصالح این کار؟چه به خود راه میدهی انکار؟
هوش مصنوعی: تو چه میدانی که برای این کار چه چیزهایی نیاز است؟ چرا به خودت اجازه میدهی که انکار کنی؟
همه را نیک دان، مباش فضولجز نکو کی بود رفیق رسول؟
هوش مصنوعی: همه را به خوبی بشناس و در میان آنها فضول و بیربط نباش، مگر اینکه رفیق خوبی باشی.
صد هزاران دریچه از رضوانمفتتح در مضاجع ایشان
هوش مصنوعی: در دلهای آنها دهها هزار در از بهشت گشوده شده است.