بخش ۱ - سر آغاز

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که به او و عاشقان باده‌ای بدهد که nourisher روح باشد. او به مستی و عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که باده‌ای که از آن می‌نوشد، او را به خودآگاهی و از خودبی‌خود شدن می‌کشاند. شاعر پیوسته از عشق معشوق سخن می‌گوید و به حالتی از فرار از خود و غرق در شوق دست می‌یابد. او به دنبال باده‌ای است که او را مجدد مست کند و این شعر را به همراه عشقش زینت بخشد. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که همواره به او باده بدهد تا مستی‌اش ادامه یابد.