بخش ۱ - سر آغاز
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و معشوق است و بیان می‌کند که عاشقان همواره در جستجوی معشوق خود هستند. آن‌ها به ساکنان زمین وابسته‌اند و بدون عشق به معشوق زندگی نمی‌کنند. عشق را به عنوان نیرویی زنده معرفی می‌کند که با وجود زیبایی معشوق به وجود آمده است. شاعر تأکید می‌کند که جانش به شدت تحت تأثیر عشق است و هیچ راه دیگری جز عشق برای زندگی ندارد. عشق برای او بالاترین مقام و هدف زندگی است.
عاشقان در کمین معشوقندساکنان زمین معشوقند
هوش مصنوعی: عاشقان همیشه در انتظار دیدار معشوق خود هستند و کسانی که در زمین زندگی میکنند، در واقع در جستجوی عشق و زیبایی معشوق هستند.
عاشقان را ز دوست نگزیردبلبل اندر هوای گل میرد
هوش مصنوعی: عاشقانی که به دوستشان عشق میورزند، نمیتوانند از او دور شوند، همانطور که بلبل در صورت نبود گل از عشق او جان میدهد.
اندرین ره، اگر مقامی هستهس ماوای عاشقان الست
هوش مصنوعی: در این مسیر، اگر جایی برای قرار گرفتن وجود دارد، آنجا پناهگاه عاشقان است.
چون که حسن آمد از عدم به وجودعشق در نور او ملازم بود
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی از هیچ به وجود آمد، عشق نیز در کنار آن در نورش جلوهگر شد.
جان، چو مامور شد به امر احدمنتظر یافت عشق بر سر حد
هوش مصنوعی: زمانی که جان به دستوری از خداوند مأمور شد، عشق را در مرز انتظار یافت.
گر تو از عشق فارغی، باریمن ندارم به غیر ازین کاری
هوش مصنوعی: اگر تو به عشق بیتوجهی، من هیچ کار دیگری جز این ندارم.
هست جانم چنان به عشق غریقکه ندارد گذر به هیچ طریق
هوش مصنوعی: جان من به قدری در عشق غرق شده است که هیچ راهی برای نجات از آن ندارد.