تکبیت شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به ناتوانی خود در انتخاب و زیبایی اشاره میکند. او میگوید که بهخاطر محدودیتهایش نمیتواند به خوبی از زیباییها بهرهبرداری کند و خود را شبیه به خاری میداند که در دیوار قرار دارد و نمیتواند گل بچیند.
از نگاه خشک، منع چشم من انصاف نیستدست گل چیدن ندارم، خار دیوارم ترا
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که از نظر او، انصاف نیست که فقط به خاطر داشتن یک نگاه سرد و بیاحساس، از زیباییها و فرصتها محروم شود. او احساس میکند که قادر به چیدن گلهای زیبا نیست و فقط به خارهای دیوار بسنده کرده است. به نوعی، صحبت از ناتوانی در دستیابی به زیبایی و احساسات واقعی است.