تکبیت شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق خود میپردازد و اشاره میکند که در درون خود میگرید و گریهاش پنهان است. او خود را شمعی نمیداند که در جمع، احساساتش را بروز دهد، بلکه احساساتش در خفا جاری است.
نهان از پردههای چشم میگریم، نه آن شمعمکه سازم نقل مجلس، گریهٔ مستانهٔ خود را
هوش مصنوعی: من در پنهان از چشمهایم اشک میریزم، نه آن شمعی هستم که برای سرگرمی دیگران بسوزم، بلکه گریهٔ شادمانه و دیوانهوار خود را میکنم.