تکبیت شمارهٔ ۷۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حس سنگینی و فشارهایی که در زندگی احساس میکند صحبت میکند. او در گذشته لحظاتی خوش و نوازشهایی را تجربه کرده، اما اکنون در زیر بار سختی و مشکلات قرار دارد. این احساس به نوعی دلتنگی و فقدان را نشان میدهد.
این زمان، در زیرِ بارِ کوهِ مِنّت میروممن؛ که: میدزدیدم از دستِ نوازش، دوش را
هوش مصنوعی: در این لحظه، زیر فشار سنگین نیکیها و محبتها قدم میزنم؛ زیرا پیشتر از نوازش و محبتها بهرهمند بودم.