تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر خود را فردی بدشانس معرفی می‌کند که از بهشت فکر و اندیشه‌ای برای خود به دست آورده است. به نوعی، او به وضعیت ناگوار خود اشاره می‌کند.
درین بساط، من آن آدم سیه‌کارمکه فکر دانه برآورد از بهشت مرا
هوش مصنوعی: در این محیط و موقعیت، من فردی بدبخت و شوم هستم که خیالاتم از بهشت و خوشبختی دور مانده و فقط به فکر دانه و نان روزی هستم.