تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که عمرش بی‌فایده گذشته و به نوعی مانند گوشمالی بوده است. او احساس می‌کند که زندگی‌اش برای دیگران و محافل دیگری ساخته می‌شود و خود را در این میان فراموش کرده است.
عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگارمی‌کند ساز از برای محفل دیگر مرا
هوش مصنوعی: عمر من در توبیخ و سرزنش سپری شده و به نظر می‌رسد که زندگی به نوعی در حال آماده کردن من برای محفل و موقعیت دیگری است.