تک‌بیت شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تصویر کشتی‌ای اشاره دارد که در کنار ساحل قرار دارد. او احساس می‌کند که دیگران به او بار سنگینی را تحمیل می‌کنند، به گونه‌ای که بار روانی و عاطفی آن بر دوش او سنگینی می‌کند.
هر که می‌بیند چو کشتی بر لب ساحل مرامی‌نهد از دوش خود، بار گران بر دل مرا
هوش مصنوعی: هر کسی که مرا می‌بیند، همچون کشتی‌ای که به ساحل می‌رسد، از دوش خود باری سنگین را بر دل من می‌گذارد.