تک‌بیت شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به خضر اشاره می‌کند که او را از تاریکی و مشکلات نجات داده است. همچنین به عقل خود می‌گوید که به دنبال عشق و احساسات برود و او را رها کند. به طور کلی، شعر به گریز از عقلانیت و پذیرش عشق و شور و شوق زندگی اشاره دارد.
خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویشای عقل واگذار به سودای او مرا
هوش مصنوعی: ای عقل، بگذار من را به جستجوی او راهی کنم، چرا که خضر با دلی پاک مرا از تاریکی‌ها و مشکلات بیرون آورد.