تکبیت شمارهٔ ۲۰۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و بینظیری خال روی گردن معشوق اشاره میکند و میگوید که وجود این خال در مقایسه با روشنایی دلنشین صبح، یک نقطه سهو و ناپیداست. به عبارتی، زیبایی و روشنایی صبح قابل مقایسه با آن خال نیست و هدف اصلی شاعر تأکید بر شکوه و زیبایی صبح است.
چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطهٔ سهوست صبح روشن را
هوش مصنوعی: نیازی به نشان زیبای آن نقطهی سفیدی روی گردن نیست، چرا که صبح روشن مثل ستارهای درخشان است که هیچ نقطهی تیرهای نمیتواند بر نورش سایه بیفکند.