تک‌بیت شمارهٔ ۲۶۸
هوش مصنوعی: این بیت به این نکته اشاره دارد که در ذات عشق، جدایی عاشق و معشوق وجود ندارد. همچنین بیان می‌کند که ما خودمان به مانند شمع، موجب سوختن و ریزش پروانه می‌شویم. به عبارت دیگر، عشق باید باعث نزدیکی و پیوند باشد، نه جدایی.
نیست در طینت جدایی عاشق و معشوق راشمع از خاکستر پروانه می‌ریزیم ما
هوش مصنوعی: عاشق و معشوق به طور طبیعی از یکدیگر جدا نیستند و این جدایی تنها ظاهری است. مانند شمع و پروانه که در هنگام سوختن شمع، پروانه به آن نزدیک می‌شود و از خاکستر آن به وجود می‌آید. این نشان‌دهنده پیوند عمیق و غیرقابل تفکیک بین آن‌هاست.