تک‌بیت شمارهٔ ۲۷۵
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که روزی و نعمت‌های زندگی به شکل غیرمنتظره‌ای به ما می‌رسد و مهمان هر کس که به ما وارد شود، در واقع میزبان ماست. به عبارتی، ما از مهمانی دیگران بهره‌مند می‌شویم و در عین حال، خودمان نیز در زندگی دیگران نقش میزبان را داریم.
رِزقِ ما، آید به‌پای میهمان، از خوانِ غیبمیزبانِ ماست، هرکَس می‌شود مِهمانِ ما
هوش مصنوعی: رزق و روزی ما از دست لطف الهی به ما می‌رسد، و خوان نعمت و برکت ما از سمت کسی است که در غیب بهنوعی میزبان ماست. هر کسی بهنوعی تحت حمایت و مهمان این نعمتها قرار میگیرد.