تک‌بیت شمارهٔ ۲۸۰
هوش مصنوعی: این شعر به حس دلتنگی و غم شاعر اشاره دارد. او با توجه به نبود شادی و شکرخند در دلش، از نسیم شب می‌خواهد تا او را از این حال و هوای ناراحت‌کننده بیرون بیاورد و به کوی عشق و خوشبختی برساند.
غنچهٔ دلگیر ما را برگ شکرخند نیستای نسیم عافیت، شبگیر کن از کوی ما
هوش مصنوعی: دل ما غنچه‌ای ناراحت است و نمی‌تواند شادی را ببیند. ای نسیم آرامش، با غروب از این محله خارج شو.