تک‌بیت شمارهٔ ۲۹۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به احساس خود اشاره می‌کند که به پاکی و innocence غنچه (شکوفه) حسرت می‌خورد. او نگران است که بلبلان (پرندگان) همه در حال شادمانی و مستی هستند، اما باغبان (مراقب باغ) در تنهایی خود به سر می‌برد. این تضاد بین خوشی بلبلان و تنهایی باغبان، بیانگر وضعیت نامتعادل و نگران‌کننده‌ای است.
دِلَم به پاکیِ دامانِ غنچه می‌لرزدکه بلبلان، همه مَست‌اند و؛ باغبان، تنها
هوش مصنوعی: دل من به خاطر معصومیت و بیگناهی غنچه میلرزد، زیرا بلبلها همه در حال شادی و سرمستیاند و باغبان به تنهایی در میان آنهاست.