تکبیت شمارهٔ ۳۲۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به احساساتش در مورد زهد و پارسایی اشاره میکند. او میگوید که زهد سخت و خشک او را به دردسر انداخته و به یاد فردی افتاده که این زهد را شکسته و به او آرامش بخشیده است.
صد عُقده، زهدِ خُشک، به کارم فِکَنده بودذکرش بهخیر باد، که تسبیحِ من، گُسیخت!
هوش مصنوعی: من به خاطر صد مشکل و معضل، زهد و عبادت خشک و بیروحی را تجربه کردهام. نامش نیکو باد، چون ذکر و تسبیح من بههم ریخته و ناگسسته شده است!