تک‌بیت شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به تنهایی و سختی‌های راه عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که در این مسیر طولانی و دشوار، مانند ریگی آواره در حال حرکت هستیم و احساس می‌کند که این سرگردانی و بی‌قراری جزء لاینفک عشق است.
تنها نه‌ایم در ره دور و دراز عشقآوارگی چو ریگ روان همعنان ماست
هوش مصنوعی: ما در مسیر طولانی عشق تنها نیستیم، زیرا سرگردانی و بی‌پناهی مانند ریگ روان همیشه با ماست و هم‌راه ماست.