تک‌بیت شمارهٔ ۴۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نگرش نادان‌ها اشاره می‌کند که به تدبیر ناخدا (کسی که هدایت کشتی را بر عهده دارد) خوشحال هستند. اما آن‌ها غافلند که ناخدا نیز خود از مشکلات و ناچیزی‌های موجود در محیط اطرافش (مثل تخته‌پاره‌ها) آگاه است و در واقع هیچ‌کس از چالش‌ها و ناامیدی‌ها در امان نیست.
نادان دلش خوش است به تدبیر ناخداغافل که ناخدا هم ازین تخته پاره‌هاست
هوش مصنوعی: کسی که دانش کافی ندارد، به مدیریت و تدبیر کاپیتان خوش‌باور است، غافل از این که خود کاپیتان نیز از همین تکه‌های شکسته و ناچیز است.