تک‌بیت شمارهٔ ۵۴۹
هوش مصنوعی: شاعر به تشبیه یک کودک ناپخته می‌پردازد که در میدان زندگی قرار دارد. او کنترل اوضاع را به دست دارد اما اراده و اختیار واقعی ندارد. این بیان نشان‌دهنده ناپختگی و فقدان قدرت تصمیم‌گیری است.
چون طفل نوسوار به میدان اختیاردارم عنان به دست و به دستم اراده نیست
هوش مصنوعی: شبیه به کودک تازه به دنیا آمده، در میدان انتخاب قرار دارم. اما در این کار، اختیار و اراده‌ای ندارم.