تکبیت شمارهٔ ۵۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و حسرتی صحبت میکند که حتی گریهاش هم نتوانسته چیزی از آن بکاهد. او احساس میکند که زیبایی و صفای زندگیاش از بین رفته و درونش تهی شده است. آب شدن آیینه به نوعی نماد این است که دیگر آن شکوه و زیبایی گذشته را ندارد.
دلم زگریهٔ مستانه هم صفا نگرفتفغان که آب شد آیینه و جلا نگرفت
هوش مصنوعی: دل من از گریههای شاد و مستانه حال خوبی پیدا نکرد، آه که آب بر آیینه افتاد و زیباییاش را از دست داد.