تکبیت شمارهٔ ۶۱۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساس شرم و بیدستی خود را بیان میکند. او مانند کودکی است که هنگام چیدن گل به چشم باغبان میافتد و احساس گرفتاری و ناتوانی میکند.
ز شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلیکه چشمش وقت گل چیدن به چشم باغبان افتد
هوش مصنوعی: از خجالت او، چشمانم گیج و حیران شد، مانند کودکی که هنگام چیدن گل، نگاهش به چشم باغبان بیفتد.