تک‌بیت شمارهٔ ۶۳۹
هوش مصنوعی: شعر بیانگر حالتی است که عارف دچار آن است؛ حالتی که همزمان احساس ترس و امید را تجربه می‌کند. او در ظاهر لبخند می‌زند، اما در درونش احساس غم و اندوه دارد.
میان خوف و رجا حالتی است عارف راکه خنده در دهن و گریه درگلو دارد
هوش مصنوعی: در میانه احساس ترس و امید، حالتی وجود دارد که برای عارفان شناخته شده است؛ به این معنا که آنها می‌توانند در حالی که به شدت تحت تأثیر احساسات قرار دارند، از لبخند زدن غافل نشوند و در عین حال، بغض و اشک نیز در گلویشان حس کنند.