تک‌بیت شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به گیجی و بی‌قراری خود اشاره دارد و می‌گوید که نمی‌تواند حواسش را جمع کند. او می‌گوید که زیبایی معشوقش (نگار) باعث شده است که همه چیز را به هم بریزد و او از این وضعیت چه کاری می‌تواند بکند.
شیرازه نگیرد به خود اوراق حواسمبر هم زدهٔ زلف نگارم چه توان کرد
هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که ذهن و تمرکز من به هم ریخته و نمی‌تواند نظم پیدا کند. در نتیجه، وقتی به زیبایی و جذابیت معشوقم فکر می‌کنم، نمی‌توانم کاری از پیش ببرم.