تک‌بیت شمارهٔ ۶۸۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حسرت و اندوه خود درباره بی‌نیازی اشاره می‌کند. او می‌گوید که کاسه زرین نماد بی‌نیازی و ثروت است، اما با وجود آن، چشمان گرسنه‌اش به دنبال تقاضا و گدایی است. به نوعی، شکاف بین آرزوها و واقعیت‌های زندگی را بیان می‌کند.
فغان که کاسهٔ زرین بی نیازی راگرسنه چشمی ما کاسه گدایی کرد
هوش مصنوعی: آه، که ظرف طلایی بی‌نیازی ما را، چشمی حسود به کاسه گدایی تبدیل کرد.