تک‌بیت شمارهٔ ۸۷۴
هوش مصنوعی: این بیت شاعر نشان‌دهنده ناامیدی او از یافتن پاسخ مناسب برای ناله و دردهایش است. او در عجب است که چرا صدای او که از دل بر می‌خیزد، توسط کوه، یک موجود بی‌جان، پاسخ داده می‌شود. این مفهوم به تنهایی و غم عمیق انسان اشاره دارد.
چنین که نالهٔ من از قبول نومیدستعجب که کوه صدای مرا جواب دهد
هوش مصنوعی: ناله‌هایم به جایی نمی‌رسد و ناامیدم از اینکه کسی صدایم را بشنود، چطور ممکن است که کوه به ندای من پاسخ دهد؟