تکبیت شمارهٔ ۹۲۱
هوش مصنوعی: شاعر در این دو بیت به ناتوانی در کنترل زندگی و زمان اشاره میکند. او از طرفی بیان میکند که دستش به دلیل لرزش قادر به نگهداشتن امور نیست و از طرف دیگر، جوانی و فرصت را گرامی میدارد و از دیگران میخواهد که این فرصت را مغتنم شمارند.
عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه داروقت شباب دامن فرصت نگاه دار
هوش مصنوعی: در جوانی نمیتوانستم بر رفتار خود مسلط باشم و به همین خاطر فرصتهای زندگی را از دست میدادم.