تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به سرعت گذر زمان و بی‌وقفه بودن جریان زندگی اشاره دارد. فردی در تلاش است که از خواب غفلت بیدار شود، اما زمان به قدری سریع می‌گذرد که فرصتی برای او باقی نمی‌گذارد. بنابراین، بازتابی از ناپایداری و فزایندگی عمر انسان است.
فرصت نمی‌دهد که بشویم ز دیده خواباز بس که تند می‌گذرد جویبار عمر
هوش مصنوعی: عمر به سرعت در حال گذر است و فرصتی به ما نمی‌دهد تا به خواب و آرامش بپردازیم.