تک‌بیت شمارهٔ ۹۵۸
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده تفاوت میان زاهدانی است که به صورت خشک و رسمی و بدون احساس عبادت می‌کنند و افرادی که با شور و شعف مستانه به راز و نیاز می‌پردازند. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که عواطف واقعی و اشک‌های حقیقی در چشم زاهدان خشک وجود ندارد و این‌گونه افراد نمی‌توانند به عمق احساسات دست یابند.
زاهد خشک کجا، گریهٔ مستانه کجا؟آب در دیدهٔ تصویر نگردد هرگز
هوش مصنوعی: زاهدی که جدا از احساسات و شور و شوق زندگی می‌کند، چگونه می‌تواند گریه‌ای از سر مستی و عشق را تجربه کند؟ هرگز نمی‌توان در چشمان کسی که تنها به ظاهر نگاه می‌کند، تصویر عمیق و واقعی احساسات را پیدا کرد.